Ён вяртаўся з працы. На вуліцы было цёмна. Калісьці ён любіў цемру і ноч, але пасля сустрэчы з ёй усё змянілася. Ён змяніўся. Заставалася яшчэ некалькі крокаў, і ён быў амаль каля сваёй машыны. Кожны раз, садзячыся ў машыну, ён успамінаў тую паездку з ёй на возера. Гэта быў добры дзень, магчыма, лепшы дзень у яго жыцці. Уставіў ключ у замок запальвання, націснуў на педаль газу і нарэшце паехаў дадому. Яшчэ адзін дзень прайшоў без яе. Ён пагнаў машыну наперад. Дарогі было амаль не відаць, і ён адчуваў сябе дрэнна. Ён хацеў спаць. Вочы міжвольна заплюшчыліся. Ён падумаў, што лепш было б выклікаць таксі. Раптам, шышка! Потым гук разбітага шкла. Ён апынуўся ў пастцы, не мог рухацца. Ён адчуваў, што жыццё выслізгвае ад яго. Але чамусьці здавалася, што гэта яшчэ не канец.
Часам здараюцца нечаканыя рэчы...
Аднакарыстальніцкія гульні